Absurdalny karambol na zimowych zawodach downhill

Mountain of Hell to zawody kolarstwa zjazdowego w Les 2 Alpes we Francji. To właśnie tam setki zawodników spotykają się na szczycie oblodzonego klifu, mając jedno proste zadanie: jak najszybciej dotrzeć do mety! To nie jest jednak klasyczny downhill z pojedynczymi przejazdami. Finał odbywa się jako masowy start – setki zawodników ruszają jednocześnie z lodowca, a pozycja z kwalifikacji decyduje o miejscu na starcie. Tym razem miało miejsce spektakularne zderzenie, które wywróciło na plecki naprawdę wielu uczestników.

Mountain of Hell – ciekawe fakty

Fakt	Dane
Największe zderzenie	W 2019 r. pojedynczy upadek na oblodzonym fragmencie lodowca uruchomił efekt domina, w który wpadły dziesiątki zawodników. Relacje z miejsca opisywały zdarzenie jako jeden z największych pile-upów w historii zawodów.
Prędkość zawodników	127 km/h – taką prędkość zanotował radar policyjny u Tima Bratschiego podczas finału w 2018 r. Na tym samym odcinku zawodnicy rozpędzali się znacznie powyżej 100 km/h.
Ilu wystartowało?	Około 1000. Jubileuszowa, 20. edycja została powiększona względem wcześniejszego limitu około 700 zawodników. To właśnie wtedy doszło do słynnej masowej kraksy na lodowcu.
Prawdziwy speedrun	Maxime Ciriego wystartował z końca stawki po problemie mechanicznym w kwalifikacjach, a następnie wyprzedził 961 zawodników i ukończył finał na 39. miejscu.
Prawdziwy kozak	W 2013 r. Dan Atherton doznał zwichnięcia barku podczas zjazdu, sam nastawił go na trasie i mimo urazu kontynuował wyścig, kończąc go na 3. miejscu.
Bez pośpiechu	Laurent Rakotomalala potrzebował około 2 godzin i 10 minut na pokonanie trasy. Dla porównania zwycięzca Kilian Bron ukończył ten sam finał w 29 min 34 s.
Najlepszy czas zwycięzcy ze współczesnych edycji	Kilian Bron przejechał finał 2023 w 22 min 42,21 s. Trasa miała około 25 km długości i około 2500 m różnicy wysokości.
Skalaimprezy	W 2025 r. na cały weekend zgłoszono 1271 zawodników reprezentujących 21 narodowości. W 2026 r. organizator zgłosił 1073 uczestników.

Mimo że niektóre upadki wyglądają naprawdę groźnie, okazuje się, że nikomu nic poważnego się nie stało. Większość zawodników, zaraz po upadku na głowę, wsiadła na swoje pokrzywione rowery, zadzwoniła dzwonkiem i pojechała dalej. Szacunek dla tego, który dojechał pierwszy.