Zbrodnia w Dagestanie

Masakra we wsi Tuchczar była brutalnym wydarzeniem podczas wojny w Dagestanie. To właśnie wtedy, 6 rosyjskich żołnierzy w wieku 19 lat, zostało poddanych krwawej egzekucji w wykonaniu czeczeńskich bojowników. Ale po kolei…

5 września 1999r. czeczeńscy bojownicy dowodzeni przez Umara Edilsultanova, wkroczyli do ​​Dagestanu (na terenie byłego ZSRR), zajmując wioskę Tuchczar, znajdującej się przy samej granicy z Czeczenią. Wioski broniła grupa rosyjskich poborowych. Walka szła dobrze do czasu, aż Rosjanie stracili pojazd BMP, którego wieżyczkę obsadzał strzelec z karabinem maszynowym. Niedługo po tym, okrążenie zaczęło się zacieśniać, a więc część Rosjan podjęła decyzję o ucieczce. Mimo beznadziejnej sytuacji, bohaterowie naszej historii postanowili utrzymać pozycje i nadal heroicznie (oraz bezsensownie) walczyć. Niestety, amunicja nikła w oczach, a dodatkowo teraz przeciwnik miał znaczną przewagę liczebną. Pomimo swojej dominacji, Czeczeni dali żołnierzom pół godziny na opuszczenie wioski.

Taszkin Wasilij Wasiljewicz - dowódca
Dowódca zamordowanej grupy

Dowódca Rosjan nie przystał na tą lukratywną propozycję. A jednocześnie przez wspomniane braki w amunicji, dalsza walka okazała się niezbyt niemożliwa. Rosjanie próbowali więc się ukryć w jakichś sensownych miejscach – od piwnic, aż po pole kukurydzy. Wszystko w nadziei, że uda im się przetrwać. Gdy umówione 30 minut minęło, Czeczeni ruszyli na przeszukiwanie wioski.

Grupa 6 Rosjan, która zabarykadowała się w stodole została z niej wyciągnięta przez czeczeńskich rebeliantów, przy pomocy: benzyny, groźby podpalenia, a także kuszącej obietnicy o darowaniu życia. Dla Rosjan – w tamtym momencie – każda decyzja była złą decyzją. Dowódca zadecydował jednak o wyjściu z budynku i poddaniu swojego oddziału. Niewątpliwie tliła się w nim wtedy resztka nadziei i wiara w dobre czeczeńskie serduszka. Zważając na okoliczności – status jeńców wojennych nie wydawał się na pewno złą opcją.

Niestety, nie tym razem. Dość szybko Rosjanie zdali sobie sprawę, że zostali oszukani i zostaną straceni w imię zemsty za całą przelaną dotąd krew. Dowódca czeczeński bez zbędnego pierdolenia zarządził publiczną egzekucję na szczerym polu.

LISTA OFIAR

Vasily Tashkin – dowódca (25 lat)
Paranin Aleksiej Iwanowicz (19 lat)
Lipatow Aleksiej Anatolijewicz (19 lat)
Kaufman Władimir Egorowicz (19 lat)
Erdneev Borys Ozinowicz (19 lat)
Polagaev Alexey Sergeevich (19 lat)

  • Kaufman Władimir Jegorowicz
  • Erdniejew Borys Ozinowicz

  • Polagajew Aleksiej Siergiejewicz
  • Paranin Aleksiej Iwanowicz
  • Lipatow Aleksiej Anatoliewicz

Schwytanym żołnierzom kazano położyć się twarzą do ziemi, gdzieś w ustronnym miejscu poza wioską. Dowódca Czeczenów – Edilsultanov – rozkazał swoim ludziom, aby poderżnęli Rosjanom gardła. Pierwsze zginęli Paranin Aleksiej Iwanowicz oraz dowódca Tashkin. Śmierć i agonia tych dwóch panów otwiera taśmę wideo.

Następnie cięcie na gardle miał mieć wykonane Aleksiej Lipatov. Widać jak ten rozgląda się. Na prawo od niego – zwłoki Tashkina, po lewej – zalewający się krwią Paranin. Lipatov już kuma co go czeka. Postanowił więc wykorzystać chwilę nieuwagi i przytomnie podjął próbę ucieczki. Szybko jednak został złapany i zastrzelony. Plusy? Jako jedyny nie miał tego dnia podciętego gardła. Minusy? Również zginął.

Następna widoczna ofiara to Kaufman Władimir Egorowicz. Jeden z Czeczenów ciągnie Kaufmana na polanę i żąda, aby ten położył się twarzą do ziemi. Twierdzi, że „ułatwia to cięcie”. Rzeczywiście bardzo sprytne. Kaufman nie zamierza jednak poddać się jego żądaniu, a w zamian błaga swojego oprawce aby ten darował mu życie. Następnie wyciąga fałszywego asa z rękawa i próbuje przekonać Czeczenów, aby darowali mu życie w zamian za wskazanie miejsca ukrycia broni. Czeczeni jednak wiedzieli, że to nieudolna próba przedłużenia nieuchronnej sprawy. A więc równie szybko co jego kompani, został pozbawiony głowy.

Erdneev Boris Ozinovich, oddziałowy snajper jest następny w kolejce. Momentu jego egzekucji nie widać na filmie. Widać jednak, że Erdneev bardzo spokojnie – pogodzony ze swoim losem – wykonuje polecenia oprawcy i kładzie się na brzuchu. Bo jak już wiemy z poprzedniego akapitu – bardzo ułatwia to cięcie. Później scena się urywa.

Ostatnią ofiarą tej rzezi był Polagaev Alexey Sergeevich. Egzekucji dokonał osobiście przywódca Czeczenów – Umar Edilsultanov. Na nagraniu widać jak podchodzi do leżącego Sergeevicha z nożem, podwija ​​rękawy, siada okrakiem na żołnierzu i przecina jego gardło. Dławiący się krwią Sergeevich, wije się i zrzuca kata ze swoich pleców. Umiera ze związanymi na plecach rękami. Po zrobionej robocie, bojownicy zgodnie krzyczą „Allahu Akbar!”.

video
play-sharp-fill

Wioska była okupowana przez Czeczenów jeszcze przez 4 dni. Przez cały ten czas na jej terenie, ukrytych było jeszcze 2 Rosjan – Aleksiej Iwanow oraz Fiodor Czernawin. Jeden z nich ukrywał się na strychu, a drugi w piwnicy. Dzięki swojej determinacji udało im się uniknąć egzekucji, a o śmierci swoich kolegów dowiedzieli się dopiero po wyjściu z ukrycia.

Taśma którą tutaj widzicie powyżej, została odnaleziona w 2000r. przez Rosyjską Służbę Bezpieczeństwa i była podstawą do odnalezienia sprawców i postawienia ich przed sądem.

LISTA SPRAWCÓW

Umar Edilsultanov – dowódca – był sprawcą zabójstwa Aleksieja Połagajewa (ostatni na filmie). Zginął pół roku później po wydarzeniach w Dagestanie.

Tamerlan Chasajew – jeszcze nim służby zaczęły się nim interesować ws. wydarzeń z Dagestanu, ten odsiadywał wyrok w kolonii karnej za zupełnie inne przestępstwa. Za zbrodnie w Dagestanie został skazany na ponad 20 lat, jednak niedługo później zdechnął w celi.

Islam Mukaev – dostał 25 lat, po zatrzymaniu w 2005 r.

Ryzwan Szapajewicz Wagapow – zatrzymany 19 marca 2007 roku w Czeczenii. Został skazany na 22 lata więzienia, jednak za inne przestępstwa. Były problemy z sądowym udowodnieniem mu udziału w zbrodni zarejestrowanej na filmie.

Arbi Dandaev – to on był sprawcą zabójstwa dowódcy – Taszkina. W 2008r. został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji w Groznym. Początkowo przyznał się do zarzutów, by w sądzie wszystko odszczekać i stwierdzić, że przyznał się pod wpływem nacisków policjantów. Niemniej sąd uznał jego poprzednie zeznania za wiarygodne. W marcu 2009r. Sąd Najwyższy Dagestanu skazał Dandajewa na dożywocie. Złożona apelacja została oddalona, a wyrok podtrzymany.

Mansur Razhaev – to jemu zarzucono morderstwo Erdneeva Borisa Ozinovicha, którego egzekucja nie jest bezpośrednio widoczna na nagraniu. Taśma urywa się w momencie gdy Mansur Razhaev nachyla się nad ofiarą, dzierżąc w ręce sporej wielkości nóż. Razhaev próbował więc się bronić argumentacją, że sekundę później oddał nóż komuś innemu, a on sam nikogo nie zamordował. Jego pierdolenie nie przekonało sądu i w 2012r. dostał dożywocie.

  • sprawca zbrodni w Dagestanie 3
  • sprawca zbrodni w Dagestanie 2
  • sprawca zbrodni w Dagestanie 4

  • sprawca zbrodni w Dagestanie 6
  • sprawca zbrodni w Dagestanie 5
  • sprawca zbrodni w Dagestanie 1

losowe videomenu



Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

5 komentarzy

Hide picture